Η ιστορία της μπουγάτσας

 Η ιστορία της μπουγάτσας μας ταξιδεύει αρκετούς αιώνες πίσω. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, σύμφωνα με αρχεία που κρατούσαν οι ίδιοι, ήταν οι πρώτοι που κατασκεύασαν μια πρώιμη μορφή πίτας. 
 
Η επεξεργασία του σιταριού είχε ήδη ξεκινήσει και το φύλλο της πίτας με διάφορες παραλλαγές είχε γίνει γνωστό σχεδόν σε όλο τον κόσμο.
 
Και στην αρχαία Ελλάδα οι πίτες βρίσκονταν στο καθημερινό διαιτολόγιο. Χαρακτηριστικό ήταν ένα είδος πίτας με μέλι, τυρί και λάδι και ιδιαίτερη επιτυχία είχε ο «μυτλωτός» μια πίτα με τυρί ανακατεμένο με μέλι και σκόρδα.
 
 Με το πέρασμα των χρόνων φτάνουμε στην Βυζαντινή περίοδο…Είναι γνωστό ότι στο Βυζάντιο υπήρχε μεγάλη παράδοση στα γλυκά ταψιού αλλά και στις πίτες. Μία μορφή από αυτές τις περίφημες παραδοσιακές πίτες του Βυζαντίου λοιπόν είναι και η μπουγάτσα.
 
Ακόμα και μετά την άλωση η μπουγάτσα εξακολουθεί να διαπρέπει, σύμφωνα με ταξιδιωτική μαρτυρία του 16ου και του 17ου αιώνα. Ο ταξιδευτής Εβλιά Τσελεμπή αναφέρει ότι στην Κωνσταντινούπολη δύο φούρνοι παρασκεύαζαν "μπουγάτσα κουρού", κιγμαλί (με κιμά), πεϊνιρλί (με τυρί) και "σαντέ μπουγάτσα" (πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη). 
 
Μέχρι και σήμερα, η μπουγάτσα παρασκευάζεται με τον ίδιο παραδοσιακό τρόπο. Το λεγόμενο αερόφυλλο, (φύλλο «ανοιγμένο» στον αέρα που διαφοροποιεί την μπουγάτσα από την πίτα), σε συνδυασμό με την ποικιλία γεύσεων που το συνοδεύουν, αρκούν για να ικανοποιήσουν και το πιο απαιτητικό κοινό.